hindi na.

di niya kailanman pinanghinayangan ang mga sandali na sa akin ay inilaan. kanyang hangad na ako ay pagsilbihan, handa siyang ang lahat ay talikuran. batid kaya niya ang aking dahilan? gaano man kasakit, akin siyang iniwan. iginiit na ang tama ay panindigan, inisip na ito ay para sa kanyang kapakanan. alaala ng dalawampung buwan ay sapat ang dulot na kaligayahan kaya’t ang siya’y makalimutan hindi ko magagawa kailanman… gayun pa man, di na niya ito malalaman

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: