Monthly Archives: December 2012

pakabusog

higupin ang sabaw

habang mainit pa ang yakap.

namnamin ang tamis

habang malambing ang halik.

lubusin ang ligaya

habang masarap ang pagsasama.

may magbago o mawala man,

walang dapat panghinayangan.

tulad ng pagkain,

sa pagmamahal

walang dapat sayangin

Advertisements

yapos

huwag kang lalapit!

pag ako sa’yo nadikit,

di na kita pakakawalan.

dadalhin kita sa walang-balikan

nang makasama ka magpakailanman.

kay sarap ‘ka mo pakinggan.

ngunit gustuhin ko man,

alam kong ayaw mo ng ganyan…

yaong napipilitan.

kaya salita na lang ang gamit

sa pagyakap ng mahigpit.

pagkat dito nalalaman

maaari mong pagbigyan

na ang nakaraan ay balikan,

at malasap sandali man

ang dating kaligayahan.

ito lang ang papayagan…

bago mo ako muling iwan.

sapat na nga na nadama minsa’y naging akin ka.

at nang muli kang makita

ang inaasahang saya kaytinding kirot ang dala

nang malamang ang puso mo ay inalay na sa iba.

ganyang-ganyan ang sabi niya pag-ibig di mawawala

ngunit sa dami kong sala, marupok na ang tiwala

ang kanyang dibdib ay napagod dahilan ng pagtalikod

at sa iba nga umasa makasumpong ng pahinga.

isang gabi aking nalaman lumuluha siya kung minsan.

lungkot niya nais kong ibsan sa yapos na totohanan.


kahon VI

itulak mo at buksan.

palitong nakasalansan,

manipis at maliit man

sila’y makapangyarihan.

pag sumiklab ang dulo,

magliliyab ang dugo.

gagapang at tatakbo,

daliri mo’y mapapaso.

sa liwanag nitong dala,

bigyang silbi ang kandila.

sa dilim makakakita

nang di matisod, madapa.

sa apoy na mula rito,

ang kalan sindihan mo.

upang tubig ay kumulo,

kanin at ulam ay maluto.

itong kahon ay itago.

sa bata wag ipalaro.

ang kapangyarihan nito

dapat pakaingatan mo.