Tag Archives: kaibigan

kahon VIII

Kagabi sinilip mo ang kahon,

Ang pinagsidlan ng kahapon.

Sa silong ng kama dinukot.

Damdaming naisantabi, hinugot.

 

Nang ang pares ay makita,

Naalala noong unang makilala.

Tamang-tama ang entrada,

Yapos ang iyong mga paa.

 

Patakbo man o marahan,

Sa bawat hakbang maaasahan,

Sa paglakbay laging kasama.

Mapudpod man, sulit ang ligaya.

 

Mabato man ang daan,

Bumuhos pa ang ulan,

Lakad mo’y babantayan.

Kapag hinubad, maghihintay lang.

 

Isukat mo minsan pa.

Ipaakap sa kanya ang ‘yong paa.

Dama mong waring nagmamakaawa

Muli kayong mamasyal sa Luneta.

 

Ngunit malamang ay ikakahiya.

Pagkat ang balat, kulubot na.

At ang takong, pudpod pa.

Ang sapatos ay luma na.

 

Ito ngang bago mo

Nasa uso at bagay sa iyo.

Pero ang pakawalan ang luma

bakit di ka pa handa?

 

Kaya’t takip ay ibabalik

Itatabi ang kaibigang matalik

Sa madilim at maalikabok

Ang kahon ay muling isusuksok.

Advertisements